Ayakaltı Masumiyeti

“Çoktan öğrendim, dünyayı değiştiremem.
Ama biliyorum yapacaklar var kıyıda, köşelerde”

Bu çocuklar ana sayfalarımızda ve telefon ekranlarımızda ağlayan sümüklü çocuklar… Masalarda sohbetimizi bölen ve sessizce gitmesini beklediğimiz hatta bazen sırf gitsin diye para verdiğimiz inatçı çocuklar.

O fotoğrafların çekimi ve sosyal medyaya yüklenme süreci ve o çocukların o masalardan ayrılma süresi ortalama 3 dakika. Birileri çekse de çekmese de, bu çocukların sümükleri yıllardır akmaya devam ediyor. Bir akan sümük, çıplak ayak, el ve yüzdeki şark çıbanları yüzünden bu çocukların farkına varmak, ellerinden tutmaya çalışmak, son çare olarak görselini herkese gösterip vicdanlara oynamak bu çocukların o bahsettiğim üç dakikadan sonra durmayan çenesine, oyunlarına, kahkahalarına, şarkılarına, soytarılıklarına en çok da masumiyetlerine hakaret. En az 5 dakika, bir gecede büyümek zorunda kalan bu çocukları bu fotoğraflardaki gibi görmek için yeterli bir süre.

Farkına varıp farkındalık yaratacaksak,“e ama hangi biri?” demeden ellerinden tutacaksak bize rengiyle ve keskinliğiyle oynanarak gözümüze sokulan sümükler, çıplak ayaklar, şark çıbanları gerekmesin.

 

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

9 + five =